'Betrap ik hem, dan breek ik z'n handen'

Volkskrant, 6 juli 2011

Van onze verslaggeefster

Karin Sitalsing

HOOGEVEEN

Marciano uit Hoogeveen piekert er niet over. De politie adviseert inwoners van de Drentse plaats hun dure spullen uit het zicht te leggen. Inbrekers teisteren het dorp; dit jaar werd er al 200 keer ingebroken – bijna twee keer zo veel als in heel 2010. Marciano ‘geen achternaam alsjeblieft’ zit op een tuinstoel voor zijn huis. In de ene hand een sjekkie, in de andere een witte Blackberry. ‘Dan moet ik dus elke keer als ik even naar binnen loop dit ding meenemen. Mensen moeten gewoon van andermans spullen afblijven.’

Al sinds december 2010 slaan inbrekers toe in Hoogeveen. Vooral vrijstaande en hoekwoningen zijn het doelwit. De dieven breken een deur of raam open, maar soms gooien ze ook een steen door de ruit. De politie Drenthe heeft een speciaal team op de inbraakgolf gezet en vraagt bewoners extra alert te zijn. Dinsdagmiddag maakte ze bekend een man te hebben aangehouden – een doorbraak in de zaak. De man, wiens leeftijd niet wordt bekendgemaakt, komt uit Hoogeveen en is voorgeleid aan de rechter-commissaris. Hij blijft minimaal twee weken vastzitten.

‘Ik dacht dat dit soort dingen alleen in Amsterdam gebeurde’, vertelt Rudolf terwijl hij zijn plaatsje schoonbezemt. ‘In de grote stad. Maar nee dus.’ Ja, hij woont in een hoekhuis. En ja, hij maakt zich zorgen, maar onderneemt niets bijzonders. ‘Waarom moet ik daar iets aan doen? Ze hebben van mijn spullen af te blijven.’

Laatst werden er een paar fietsen gejat uit zijn achtertuin. Bij de buurjongen gebeurde dat ook, vertelt deze, die erbij is komen staan. De buurjongen wil zijn naam niet noemen, maar vermoedt wel wie zijn fiets hebben gepikt. ‘Laatst waren hier mannen van de woningbouw aan het werk, achter. Die mensen weten precies hoe je overal binnenkomt. En ze hebben overal vrienden.’

De inbrekers beperken zich niet tot bepaalde straten of wijken, maar opereren in het hele dorp. De politie vermoedde al snel dat het wel Hoogeveners moesten zijn – die kunnen op de fiets of lopend snel maken dat ze weg komen, omdat ze de vluchtroutes kennen. Ook werd al gauw duidelijk dat er meerdere daders in het spel waren, toen bewoners verschillende signalementen doorgaven bij de politie. De boeven schuwen klaarlichte dag niet, trekken zich er niets van aan of de bewoners thuis zijn of niet, en werken erg snel. Soms hebben ze aan een halve minuut genoeg om een raam in te tikken, een laptop mee te grissen die voor het grijpen ligt en zich uit de voeten te maken. Vooral laptops, sieraden, geld en beeldschermen zijn gewild.

Hoe de politie de nu aangehouden man precies op het spoor is gekomen, wil woordvoerder Ernest Zinsmeyer niet kwijt. Of de man een verklaring heeft afgelegd, vertelt Zinsmeyer ook niet. Wel vertelt hij dat de man kon worden gelinkt aan gestolen goederen.

Of de verschillende daders met elkaar samenwerken, of dat ze onafhankelijk van elkaar opereren – stomtoevallig allemaal op hetzelfde moment – is in dit stadium nog niet bekend, zegt Zinsmeyer. ‘Dat is een van de dingen die we nu gaan onderzoeken.’

Rudolf en Marciano vinden hun wijk over het algemeen best aardig. ‘Hier is het rustig. Veel oudere mensen. Daar verderop wonen de zuiplappen’, zegt Marciano, terwijl hij gaat staan om naar links te wijzen. ‘Mensen moeten hun neuzen niet teveel in elkaars problemen steken.’ De inbrekers zijn in elk geval gewaarschuwd. ‘Als ik hier een dief betrap, breek ik zijn handen.’