Drank, drugs en veel onveilige seks
14 oktober 2008
Drank, drugs en veel onveilige seks
Van onze verslaggeefster
Karin Sitalsing
GRONINGEN
In de Groninger hiv-zaak kwamen gisteren de drie verdachten aan het woord. ‘Iedereen deed het met iedereen.’
GRONINGEN Ze spreken elkaar lijnrecht tegen. Maar op één punt zijn de drie verdachten in de Groninger hiv-zaak het eens: de mannen die aangifte hebben gedaan kwamen zelf naar de seksfeesten. Ze bleven komen, soms ook nadat ze besmet waren geraakt met hiv. En: ze zeggen nu wel dat ze veilige seks wilden, maar daar meenden ze niks van. Verdachte Wim D.: ‘Veilig met de mond, onveilig met de kont.’
De 49-jarige D., zijn 50-jarige partner Peter M. en hun huisvriend Hans J. (35) lijken weinig sympathie te voelen voor de veertien mannen die ze opzettelijk met hiv zouden hebben besmet. Eén van hen, een oude bekende van de drie, zou steeds een grote tas vol ‘speeltjes’ hebben meegenomen. ‘Naarmate de nacht vorderde, verdween er van alles in hem: dildo’s, bierflessen, handen, en, ik schaam me dood, zelfs voeten’, zegt Peter. Van een andere man beweert hij dat ‘de halve stad eroverheen’ is geweest. Over verscheidene deelnemers verklaren hij en zijn kompanen dat ze veel vaker de feesten bezochten dan ze bij de politie hebben aangegeven.
De verdachten doen voor het eerst hun verhaal tijdens de inhoudelijke behandeling, waarvoor justitie de hele week heeft uitgetrokken. Hun strekking is duidelijk: tussen dader- en slachtofferschap zit een groot schemergebied. Juist de schaamte – ze gingen vrijwillig naar de party’s – was voor veel mannen lange tijd reden om geen aangifte te doen. Sommigen bleven komen uit eenzaamheid. Ze voelden zich geliefd bij hun nieuwe ‘vrienden’.
De drie mannen lijken de aangiften van opzettelijke besmetting maar hypocriet te vinden. Peter over een bezoeker: ‘Hij heeft me er nooit op aangesproken. Dat zo’n verhaal anderhalf jaar later ineens opduikt, vind ik buitengewoon merkwaardig.’
Volgens Peter wisten de gasten donders goed wat voor feesten het waren: drank, drugs en ongeremde, onveilige seks. ‘Er werd volop geneukt. Iedereen deed het met iedereen.’ Dat gebeurde vooral onveilig, bevestigt Peter, en ook dat was geen geheim. ‘Wij waren daar buitengewoon open in. Het is zeker niet mijn stijl mannen te lokken en hen dan te overvallen.’
Hans J. verschijnt voor het eerst voor de rechtbank. Strak in het pak en met heldere stem vertelt hij hoe hij op aanwijzing van Peter twee mannen met een injectienaald ‘poz-bloed’ in de bil spoot. Dat bloed had Peter eerder bij hem afgetapt, uit de arm of uit de tepel.
Wim hield zich daarbij vermoedelijk meestal afzijdig. Hij regelde gasten voor de party’s via internet en homo-ontmoetingsplaatsen en trad op als chauffeur. Hij zegt tot de politieverhoren nooit iets van de besmettingen te hebben geweten.
De eerste bezoeker werd in 2005 min of meer uitgenodigd met een opzettelijke besmetting als doel, vertelt Hans. Peters idee, zegt hij.
Onzin, zegt Peter. De man kreeg weliswaar een spuitje met bloed in de anus, maar dat was volgens de verdachte onderdeel van de tepelseks. ‘Het ging in een vloeiende beweging. Een split second.’ De verpleegkundige realiseerde zich niet dat hij zo iemand kon besmetten, zegt hij. ‘Noem het dom. Noem het naïef. Ik heb het besmettingsgevaar onderschat.’
Hans zegt: ‘Ik vond het nogal bizar. Het stond zo ver van mijn bed, dat ik me niet realiseerde dat het echt zou kunnen gebeuren.’
Peter ontkent ook de andere besmettingen, en het drogeren van zijn slachtoffers met de drug ghb. Werd hij boos als een feestganger het verkeerde glas pakte? Kan kloppen: in Peters glas zat ghb – voor zichzelf, zegt hij. Voelde iemand iets kouds bij de anus? Dat moet Crisco zijn geweest, een vet dat als glijmiddel wordt gebruikt bij het fistfucken en waar je ook koekjes mee kunt bakken.
‘Buitengewoon schokkend’, noemt hij Hans’ aantijgingen. Hij is zeker niet dominant, leidend en dwingend, zoals velen verklaren. Peter is juist zorgzaam, zegt hij zelf. Als er een soa rondgaat, maant hij een slachtoffer om zich te laten testen. ‘Dat geeft aan hoe de sfeer was.’
Peter vertelt op de seksfeesten dat hij arts is. Hoewel dat vertrouwen wekt bij de gasten, is het niet de bedoeling hen op die manier te verleiden tot onveilige seks, vertelt Peter. ‘Het was een fake-identiteit. Mensen die je via internet ontmoet en daarna nooit meer ziet, hoef je niet van alles over je privéleven te vertellen. Als ik hun vertrouwen heb gewekt, dan betreur ik dat.’
Volkskrant, 14 oktober 2008
Van onze verslaggeefster
Karin Sitalsing
GRONINGEN
In de Groninger hiv-zaak kwamen gisteren de drie verdachten aan het woord. ‘Iedereen deed het met iedereen.’
GRONINGEN Ze spreken elkaar lijnrecht tegen. Maar op één punt zijn de drie verdachten in de Groninger hiv-zaak het eens: de mannen die aangifte hebben gedaan kwamen zelf naar de seksfeesten. Ze bleven komen, soms ook nadat ze besmet waren geraakt met hiv. En: ze zeggen nu wel dat ze veilige seks wilden, maar daar meenden ze niks van. Verdachte Wim D.: ‘Veilig met de mond, onveilig met de kont.’
De 49-jarige D., zijn 50-jarige partner Peter M. en hun huisvriend Hans J. (35) lijken weinig sympathie te voelen voor de veertien mannen die ze opzettelijk met hiv zouden hebben besmet. Eén van hen, een oude bekende van de drie, zou steeds een grote tas vol ‘speeltjes’ hebben meegenomen. ‘Naarmate de nacht vorderde, verdween er van alles in hem: dildo’s, bierflessen, handen, en, ik schaam me dood, zelfs voeten’, zegt Peter. Van een andere man beweert hij dat ‘de halve stad eroverheen’ is geweest. Over verscheidene deelnemers verklaren hij en zijn kompanen dat ze veel vaker de feesten bezochten dan ze bij de politie hebben aangegeven.
De verdachten doen voor het eerst hun verhaal tijdens de inhoudelijke behandeling, waarvoor justitie de hele week heeft uitgetrokken. Hun strekking is duidelijk: tussen dader- en slachtofferschap zit een groot schemergebied. Juist de schaamte – ze gingen vrijwillig naar de party’s – was voor veel mannen lange tijd reden om geen aangifte te doen. Sommigen bleven komen uit eenzaamheid. Ze voelden zich geliefd bij hun nieuwe ‘vrienden’.
De drie mannen lijken de aangiften van opzettelijke besmetting maar hypocriet te vinden. Peter over een bezoeker: ‘Hij heeft me er nooit op aangesproken. Dat zo’n verhaal anderhalf jaar later ineens opduikt, vind ik buitengewoon merkwaardig.’
Volgens Peter wisten de gasten donders goed wat voor feesten het waren: drank, drugs en ongeremde, onveilige seks. ‘Er werd volop geneukt. Iedereen deed het met iedereen.’ Dat gebeurde vooral onveilig, bevestigt Peter, en ook dat was geen geheim. ‘Wij waren daar buitengewoon open in. Het is zeker niet mijn stijl mannen te lokken en hen dan te overvallen.’
Hans J. verschijnt voor het eerst voor de rechtbank. Strak in het pak en met heldere stem vertelt hij hoe hij op aanwijzing van Peter twee mannen met een injectienaald ‘poz-bloed’ in de bil spoot. Dat bloed had Peter eerder bij hem afgetapt, uit de arm of uit de tepel.
Wim hield zich daarbij vermoedelijk meestal afzijdig. Hij regelde gasten voor de party’s via internet en homo-ontmoetingsplaatsen en trad op als chauffeur. Hij zegt tot de politieverhoren nooit iets van de besmettingen te hebben geweten.
De eerste bezoeker werd in 2005 min of meer uitgenodigd met een opzettelijke besmetting als doel, vertelt Hans. Peters idee, zegt hij.
Onzin, zegt Peter. De man kreeg weliswaar een spuitje met bloed in de anus, maar dat was volgens de verdachte onderdeel van de tepelseks. ‘Het ging in een vloeiende beweging. Een split second.’ De verpleegkundige realiseerde zich niet dat hij zo iemand kon besmetten, zegt hij. ‘Noem het dom. Noem het naïef. Ik heb het besmettingsgevaar onderschat.’
Hans zegt: ‘Ik vond het nogal bizar. Het stond zo ver van mijn bed, dat ik me niet realiseerde dat het echt zou kunnen gebeuren.’
Peter ontkent ook de andere besmettingen, en het drogeren van zijn slachtoffers met de drug ghb. Werd hij boos als een feestganger het verkeerde glas pakte? Kan kloppen: in Peters glas zat ghb – voor zichzelf, zegt hij. Voelde iemand iets kouds bij de anus? Dat moet Crisco zijn geweest, een vet dat als glijmiddel wordt gebruikt bij het fistfucken en waar je ook koekjes mee kunt bakken.
‘Buitengewoon schokkend’, noemt hij Hans’ aantijgingen. Hij is zeker niet dominant, leidend en dwingend, zoals velen verklaren. Peter is juist zorgzaam, zegt hij zelf. Als er een soa rondgaat, maant hij een slachtoffer om zich te laten testen. ‘Dat geeft aan hoe de sfeer was.’
Peter vertelt op de seksfeesten dat hij arts is. Hoewel dat vertrouwen wekt bij de gasten, is het niet de bedoeling hen op die manier te verleiden tot onveilige seks, vertelt Peter. ‘Het was een fake-identiteit. Mensen die je via internet ontmoet en daarna nooit meer ziet, hoef je niet van alles over je privéleven te vertellen. Als ik hun vertrouwen heb gewekt, dan betreur ik dat.’
Volkskrant, 14 oktober 2008
Postbus 1525
9701 BM Groningen
06-54 28 33 46
karin@karinsitalsing.nl
9701 BM Groningen
06-54 28 33 46
karin@karinsitalsing.nl