Advocaten doen reclassering zelf

De Friese advocatenbroers Hans en Wim Anker hebben twee eigen reclasseringsmedewerkers aangesteld. Momenteel zijn ze in gesprek met een derde medewerker.

Onorthodox, geeft Anker toe. ‘Maar we staan met de rug tegen de muur. Rechtszaken worden maanden aangehouden omdat de reclassering geen geld en mankracht heeft om rapportages op tijd af te hebben. Daar kan ze niets aan doen, dat komt door het rijksbeleid.

Bovendien kunnen advocaten sinds 2004 geen opdracht meer geven voor een rapportage. Daarvoor moeten we ons dus wenden tot het Openbaar Ministerie, onze tegenspeler. En dat reageert in het algemeen negatief. Dan ben je uitgepraat.’

Dan doen we het zelf, dachten de Ankers, en namen de twee mannen aan. ‘Beiden hebben dertig jaar ervaring in de reclassering. Ze zijn dus zeer deskundig. Binnen tien dagen hebben ze een kwalitatief goed rapport klaar, waar de reclassering soms een halfjaar voor nodig heeft. De honderden rapporten die ze tot nu toe schreven, werden steeds geaccepteerd door de rechter.’

Inmiddels maken ook andere advocatenkantoren gebruik van de reclasseringsmedewerkers van de Ankers. Volgens Anker overwegen collega’s ook over te stappen. ‘Misschien is de tijd rijp voor een particuliere, betalende reclassering.’ De medewerkers verdienen aan pro-Deozaken 30 euro, aan normale zaken 50 euro per uur. ‘Daar kunnen ze natuurlijk niet van leven, dus de rest betalen wij.’

De objectiviteit hoeft volgens Anker niet te worden betwijfeld. ‘Deze mensen zijn professioneel. Ze laten zich door niemand beïnvloeden.’

Directeur Sjef van Gennip van Reclassering Nederland is ‘niet zo blij’ met de ontwikkeling. Volgens hem heeft die niets te maken met bezuinigingen. In elk geval in Noord-Nederland, zegt hij, ligt een rapport altijd klaar als de verdachte op zitting verschijnt.

‘Maar soms hebben we een grote instroom. Dan zijn er bepaalde zaken die altijd prioriteit krijgen: verdachten in preventieve hechtenis, zedenzaken, ernstige geweldsdelicten en huiselijk geweld. Bij de overige categorieën duurt het inderdaad soms een halfjaar, maar dat komt door de planning van de rechtbank.’

Een particuliere reclassering kan nooit zo goed zijn als de officiële, zegt Van Gennip. ‘Wij doen er alles aan om onze kwaliteit op peil te houden. Bijscholing bijvoorbeeld. En behalve rapportages leveren we ook advies. Dan moet je kennis wel op peil zijn. Zo niet, dan zet ik mijn vraagtekens bij de kwaliteit.’

Volkskrant, 22 september 2006